Proces za zadawanie pytań? Gawryluk alarmuje, sprawa dziennikarki Polsat wywołuje burzę

Czy dziennikarz, który zadaje niewygodne pytania dotyczące osoby pełniącej funkcję publiczną, powinien kończyć w sądzie? Takie pytanie padło po słowach Doroty Gawryluk, która ujawniła, że jedna z dziennikarek Polsat News będzie musiała zmierzyć się z procesem związanym ze sprawą ministra Marcina Kierwińskiego.

Dorota Gawryluk nie kryła zaskoczenia. Na antenie powiedziała: „Możemy zadać pytanie, ale nie wiem, czy w ogóle wolno dzisiaj pytać. Nasza redakcyjna koleżanka za zadawanie pytań w sprawie ministra Kierwińskiego będzie miała proces”.

Chodzi o Joannę Miziołek. Według dostępnych informacji pozew cywilny złożył Marcin Kierwiński. Minister przekonuje, że sprawa nie dotyczy samego zadawania pytań, lecz wpisu opublikowanego przez dziennikarkę, który jego zdaniem zawierał nieprawdziwe informacje. Domaga się przeprosin, usunięcia wpisu oraz wpłaty na cel społeczny.

To rozróżnienie z pewnością będzie przedmiotem postępowania sądowego. Nie zmienia jednak faktu, że sam widok dziennikarki stającej przed sądem w związku z materiałem dotyczącym polityka budzi poważne pytania o standardy życia publicznego.

Politycy od lat powtarzają, że media mają patrzeć władzy na ręce. Problem pojawia się wtedy, gdy pytania lub publikacje okazują się niewygodne. W demokratycznym państwie to właśnie możliwość zadawania trudnych pytań i opisywania kontrowersyjnych spraw jest jednym z fundamentów kontroli społecznej.

Niezależnie od tego, jaki wyrok zapadnie, już dziś sprawa wywołuje efekt mrożący. Wielu dziennikarzy może zacząć zastanawiać się nie nad tym, jakie pytanie zadać, lecz czy jego zadanie nie skończy się wizytą w sądzie. A to nie jest dobra wiadomość ani dla mediów, ani dla obywateli.

InfoKontra podsumowuje:

Politycy mają pełne prawo bronić swojego dobrego imienia przed sądem. Równie ważne jest jednak to, by dziennikarze mogli bez strachu zadawać pytania i opisywać sprawy dotyczące osób sprawujących władzę. Demokracja najlepiej działa wtedy, gdy nikt nie próbuje zniechęcać mediów do patrzenia rządzącym na ręce.